Mijn allereerste podcast! Welkom in STUDIO SUSPENSE…

SPARK LOGO STUDIO SUSPENSE def

Hoewel het buiten regent en het binnen zo donker is dat het voelt alsof de herfst eraan komt, zie ik licht in de duisternis. Het is een zwak lichtje en het schijnt niet fel, maar voor vandaag volstaat het. Door de zee van tijd komt een mens al eens op plaatsen waar hij nooit eerder is geweest. In de #BlijfInUwKot-versie wordt dat dan ‘verloren lopen in het world wide web’. En zo wil het toeval dat ik tijdens deze spannende trip plots op Podbean strandde, een website voor podcasts. Voor ik het goed en wel besefte was ik een logo aan het maken voor mijn eigen podcast. Voor een computernerd als ik was het aanmaken van een account al een hele opgave, om dan nog maar te zwijgen over het volgen van de tutorials. Vreselijk vind ik dat. Ik geef het toe, ik heb een personal assistant nodig die mijn accounts aanmaakt en dan zorg ik wel voor de rest. Maar het is gelukt! Mijn podcast account ‘STUDIO SUSPENSE’ is actief. Je kan er luisteren naar interviews over mijn boeken, er komen gesprekken met andere schrijvers,  en er wordt gepalaverd over de wendingen van het Venijnige Lot. Alles is mogelijk, zolang het maar luchtig, en zeker niet te serieus wordt!

De eerste aflevering is een interview met Het Nieuwsblad. Ik hoop dat jullie even komen luisteren en euhm… Niet vergeten feedback te geven, hé!

Luister hier naar de eerste aflevering: https://petraspark.podbean.com/

 

Luister jij naar podcasts?

podcastbis

Podcasts… Ik had er natuurlijk al van gehoord, maar had er zelf nog nooit naar geluisterd. Dat veranderde gisteren, toen een lezer me een berichtje stuurde met de vraag waarom ik zelf geen podcast had. Tja, waarom niet eigenlijk? Er zijn schrijvers die hun hele boek inlezen en dan wekelijks druppelsgewijs loslaten op de podcast. Ik vrees dat het geduld me daarvoor ontbreekt, maar interviews kunnen wél perfect op een podcast natuurlijk. Dokter Google leidde me al snel naar Podbean, een podcast website waar je een profiel kan aanmaken en je podcast een naam moet geven. Na wat brainstormen kwamen we terecht bij twee namen: ‘Studio Suspense’ of ‘Studio Spark’, met een lichte voorkeur voor de eerste naam. Het is misschien wel het ideale moment om interviews – die werden verplaatst naar onbepaalde datum – wél te laten doorgaan en deze via podcast uit te zenden.

Naar welke podcasts luister jij? Wat vind je er zo leuk aan? Alle tips zijn welkom!

Komt er merchandising?

Spark coffee KLUNS with BG (1)

We mogen al eens dromen, nietwaar? Nu ik vorige week in de nieuwsbrief van Standaard Boekhandel tussen Harlan Coben, Lee Child en Jo Claes prijkte hebben we ons eens volledig laten gaan! Om de tijd te verdrijven – en om eens goed te lachen, ik geef het toe – hielden we ons in deze vreemde tijden bezig met het brainstormen over merchandising. Wederhelft had al snel een website gevonden waarop je gepersonaliseerde artikelen kon bestellen. Ik droomde al helemaal weg bij een Spark-T-shirt (ik heb zelf ooit een Margaret Atwood-shirt gewonnen waarin ik me met veel plezier kapot zweet tijdens yoga-sessies). Of misschien komt een Spark-mondmasker wel beter van pas tegenwoordig? We besloten uiteindelijk te gaan voor de mok, toen Wederhelft plots heel grote honger bleek te hebben. ‘Moet jij niet beginnen koken? Ga maar, ik zorg wel dat de cover van het boek geüpload raakt op die mok en dan toon ik je straks het resultaat.’ Verbaasd over zijn honger én bereidwilligheid trok ik naar de keuken, ontdooide de scampi’s en kookte water voor de spaghetti. Niet veel later kwam Wederhelft de keuken in met een verdacht grote glimlach. Toen hij me toonde wat hij online in elkaar had geknutseld kon ik niet anders dan in de lach schieten. ‘Jij morst zo vaak dat ik de lay-out van je boekcover lichtjes heb aangepast. Dit is jouw enige echt, gepersonaliseerde, op maat gemaakte koffiemok. Zullen we bestellen?’ vroeg hij. Ik dreigde even om hem die avond geen eten te geven, maar een hongerige of zieke vent wil je niet in je buurt hebben.

Iemand tips om Wederhelft een koekje van eigen deeg te geven? En van welke merchandising zijn jullie zelf het meest fan? Fijn weekend!

Een onverwacht paasweekend

sb

Het beloofde een vreemd weekend te worden, nu de klokken enkel leveren in beperkte kring, mijn oom en tante hun huwelijksjubileum alleen vieren en mijn boekvoorstelling voor de tweede keer zal worden verplaatst. Toch wachtte mij vanmorgen een aangename verrassing, iets waardoor je weer hoop krijgt dat alles wel  goed komt. Zo kreeg ik een aantal dagen geleden een enthousiast mailtje van een vriendin: ‘Ik heb een nieuwsbrief gekregen van Standaard Boekhandel en jouw boek staat uitgelicht tussen 3 andere spannende boeken.’ Ik antwoordde haar: ‘Lieve schat, heel fijn dat je zo enthousiast bent, maar dat heeft vast te maken met één of andere online hocus-pokus. Is vast gepersonaliseerd en op deze manier aan jou gecommuniceerd omdat je ooit wel eens mijn naam hebt gegoogeld. Komaan darling, ik tussen Harlan – fucking – Coban, Lee Child en Jo Claes?’ Haar berichtje was leuk, maar ik maakte me geen illusies en daar bleef het dus verder bij. Tot vanochtend. Toen kreeg ik exact hetzelfde bericht toegestuurd van iemand anders. Weer stond ik in de nieuwsbrief tussen dezelfde 3 topauteurs. Het lijkt dus echt wel op een algemeen communicatieplan van Standaard Boekhandel. Soms heb je shitdagen en soms zit het mee. Het ziet ernaar uit dat het vandaag meezit. Nu maar hopen dat de verkoopcijfers van Harlan, Lee en Jo besmettelijk zijn voor Spark…

Een heel fijn paasweekend allemaal!

Beter dan Beaujolais; “Le Petra Spark nouveau est arrivé !!!”

wp

Niet mijn eigen woorden, maar die van een lezer die een post en een foto plaatste op Hoplr.com. Niet alleen is het even schrikken als je plots je eigen boek ziet passeren in andermans post, maar ik vond het berichtje ook erg grappig. Vandaar dat ik dit even met jullie wil delen, hier komt-ie (uiteraard met dank aan Lieven, de auteur van het bericht):

Boek net geleverd door de aanstekelijk vriendelijke postbode, snippers van koppig verpakkingskarton rusten verscheurd op de grond van hal tot zitplaats. Eindelijk staren de door MaryDes zorgvuldig uitgekozen blauwe ogen mij koud aan. Titelpagina’s knisperen onder ongeduldige vingers. Die eerste koortsig gelezen zinnen scheppen een duistere en net daarom veelbelovende sfeer. Dit wordt smullen! 😊

Tis te zeggen… eigenlijk was de facteur eerder nors, de verpakking van de boekhandel ging middels een scheurstrip zéér vlot open en men vrouw heeft me jarenlang goed getraind in het “ik-mag-geen-dingen-op-de-grond-gooien”, uiterst geduldig nog een fotootje genomen naast den bloemekee, en dan er, gelukkig zonder koorts (Corona, weet u wel…) aan begonnen…😊

Dat van die duistere, veelbelovende sfeer scheppen met slechts enkele zinnen en dat smullen klopt echter voor de volle honderd procent! 👍👌👏