Wat vinden jullie van de cover?

brochure

Eindelijk! De nieuwe brochure van Kramat is er. Ik hoef jullie niet te vertellen hoe blij ik ben om weer van de partij te zijn met een nieuw boek. Ik heb met heel veel plezier aan dit verhaal geschreven en was dan ook erg blij met de reactie van mijn uitgeefster toen ze het manuscript gelezen had: nog beter dan EEN KANS OP ZES én een verbetering in schrijfstijl. En daar doen we het natuurlijk voor. Mezelf neem ik niet zo serieus, maar mijn manuscripten wel. Als je dan te horen krijgt dat je erop vooruit bent gegaan en dat je hebt bijgeleerd tijdens het schrijfproces is dat een heel mooi compliment. Over smaken en kleuren lopen de meningen uiteen, zoveel heb ik intussen wel al geleerd. Maar een uitgeverij die vijftig jaar bestaat zal wel weten waarover ze spreekt, denk ik dan. Dus we weten weer wat te doen: nieuw promotiemateriaal bestellen, de kalender blokkeren voor signeersessies en misschien zelfs leesfragmenten voorbereiden om de liefhebbers iets te geven om naar uit te kijken. Enfin, de cover van ‘Gruwelijke Gave’ is ook de cover waar ik op slag verliefd op werd toen ik hem zag. Maar wat vinden jullie er eigenlijk van?

Doe ik het of doe ik het niet?

IMG_0651

Oké, jongens… Ik heb even jullie advies nodig… Vinden jullie ook dat zo’n signeertafeltje er eigenlijk maar kaaltjes bij staat? Ik heb mijn best gedaan met wat flyers en boekenleggers, maar stiekem droom ik van een roll-up om het zaakje wat meer aan te kleden. En dan liefst eentje die niet verwijst naar één boek – neen we denken nog niet aan stoppen – maar eentje die ik voor meerdere boeken kan gebruiken. Een Spark-roll-up, quoi! Ik ben nog aan het brainstormen over de lay-out. Maar wat denken jullie: doen of niet?

PS: alle marketingtips zijn welkom!

Een mailtje om het jaar mee te beginnen

1op6-Artikel13-Multi-Paperback-Stack-Presentation-With-Tablet

Hoe ging het jaar bij jullie van start? Ik heb alvast de eerste twee weken overleefd. De drukte van het dagelijks bestaan heeft weer de overhand genomen en de vredige sfeer van Kerstmis lijkt alweer heel erg ver weg. Toch mag ik niet klagen. Onlangs kreeg ik een mailtje van Kramat, mijn uitgeverij. Altijd spannend, als de uitgeverij je mailt. Die kerels weten je altijd te verrassen met mailtjes zoals: ‘goed nieuws, Carrefour heeft je boek aangekocht’, of ‘in bijlage je nieuwe covervoorstellen’, of ‘we vinden je volgende manuscript nog beter dan ‘Eén kans op zes’. Die mailtjes zijn voor de uitgeverij waarschijnlijk vrij standaard en gewoontjes, maar mijn hart maakt toch steeds een sprongetje wanneer ik één van die berichtjes binnenkrijg. Zo gebeurde het dat ik dus onlangs een mailtje kreeg waarin eenvoudigweg stond: ‘Dit bericht is voor jou bestemd.’ Huh? dacht ik bij mezelf. Ik begon de mail te lezen en hij bleek van een lezer te komen. De man had de moeite genomen om de uitgeverij te informeren over het feit dat hij ‘Eén kans op zes’ gelezen had en er zo enthousiast over was dat hij overwoog om het eerste boek ook te kopen. Het was een uitgebreide, mooie mail waarin hij verduidelijkte dat hij niet actief was op sociale media maar toch wilde melden dat ik zeker verder moest blijven schrijven. Ik kreeg er kippenvel van. Hartverwarmend om te lezen dat die man had genoten van het boek en dat hij de tijd had genomen om hierover een berichtje te schrijven. Dus ik mag zeker niet klagen. En misschien hoeft hij het eerste boek niet eens meteen te kopen? Misschien verschijnt er binnen een paar maanden wel een nieuw boek, wie weet?

De opvolging is een feit

IMG_1257

Gisteravond laat zette ik een punt achter het eindeloos nalezen van mijn nieuwe manuscript. Om tien uur ’s avonds drukte ik op de ‘send’-knop en verzond ik het verhaal naar Kramat, mijn uitgever. De cover en titel van het nieuwe verhaal hou ik nog even voor mezelf, de officiële aankondiging volgt immers nog. Maar wat ik wel kan vertellen is dat ik dolverliefd was op de cover op het ogenblik dat ik hem zag (mijn eindeloze dank gaat uit naar Marina van MaryDes). Dit zal mijn derde boek worden en het is ook het eerste boek waarvan de cover me echt vlinders in de buik gaf toen ik hem voor het eerst zag. Het ontvangen van covervoorstellen is een heel belangrijk moment. Je weet – voordat je het Wetransfer bestand opent – dat jouw cover tussen de twee voorstellen zit waartussen je zal moeten kiezen. Ik hoop dan altijd stiekem dat ik dat bestand open en dat het ‘wow’ zal zijn. Ik probeer dat moment ook altijd wat uit te stellen, uit angst voor ontgoocheling. En zo gebeurde het dat mijn echtgenoot ’s avonds thuiskwam – ik was aan het koken – en langs zijn neus zei: ‘De covervoorstellen zijn doorgestuurd. Ik heb ze al bekeken, zal ik ze even laten zien?’ ‘Nee!’ antwoordde ik kort. ‘Ik ben aan het koken, ik moet me even concentreren.’ Maar eigenlijk was het uitstelgedrag. Eigenlijk durfde ik niet meteen te kijken. Ik kon het toch niet laten om hem te vragen: ‘En, wat vond je ervan?’ Toen hij antwoordde: ‘Ja… mits wat aanpassingen…’ dacht ik: mijn positief ingestelde man vindt dat er aanpassingen moeten gebeuren. Het zal dus niet veel soeps zijn… Hij zag mijn teleurstelling, nam de portable bij de hand en toonde het eerste covervoorstel. Ik was op slag verliefd. ‘Welke aanpassingen dan?’ vroeg ik hem verbaasd. De aardappelen waren aan het aanbakken en het vlees begon intussen wat aangebrand te ruiken, maar ik sprong een gat in de lucht van blijdschap. ‘This is the one!’ riep ik uit. Achteraf bleek dat hij het had over wat details op de achterflap, verwaarloosbaar, met andere woorden…

We zijn weer vertrokken, 2020 ging pittig van start met het opnemen van booktrailers, zoeken naar een zaal voor de boekvoorstelling, etc… Maar maakt dat het net niet extra boeiend? Allemaal een heel Gelukkig Nieuwjaar gewenst!