sdr

BESCHROOMD GEVAL. STRESSKIP. ONZEKER WICHT. ZWEETBOM

Nooit. Nooit zou de eerste uitgever die ik ontmoette merken hoe zenuwachtig ik was. Het was eind augustus 2016, zo’n middag waarop de zon hoog en heet aan de hemel staat en elke gedachte aan wolken wordt verbannen naar een ver verleden. Een dag waarop mijn zweetklieren – aangemoedigd door de onzekere zenuwen die door mijn lijf gierden – besloten om extra goed te presteren. Voeg daaraan toe een wagen zonder airco en zonder Nirvana, Oscar en the Wolf of iets met een stevige beat –  de autoradio was gestolen en op mijn Nokia hoefde ik ook al niet te rekenen –  en je ziet de okselvijvers al verschijnen onder de armsgaten van mijn lichtblauwe topje. Maar ik werd getroost door mijn gps die mij vertelde dat ik de afspraak tenminste ruimschoots op tijd zou halen.

Even later parkeerde ik iets buiten Gent. Ik belde aan en hield mijn armen gekruist om het probleem van de okselvijvers te omzeilen. Een uitgever van middelbare leeftijd in vrijetijdskleding liet me binnen en ik ging zitten aan een tafel waaraan hij zichzelf en zijn manier van werken voorstelde. Hij toonde me een aantal boeken die hij had uitgegeven, sprak over de auteurs bij zijn uitgeverij, oplages en snelheid van drukken enzovoort. Het was de perfecte bedrijfsvoorstelling, maar over mijn boek hebben we die dag bijna niet gesproken.

De okselvijvers waren er nog steeds toen ik met een auteursovereenkomst onder de arm naar buiten stapte. Maar voor ik het contract zou tekenen wou ik er een nachtje over slapen. Ik ben het type van ‘het ijzer smeden wanneer het heet is’ en toch koos ik ervoor om nog wat af te wachten. Iets hield me tegen om het niet diezelfde avond nog te ondertekenen en terug te sturen. Ik had mijn doel bereikt, ik had een uitgever gevonden die mijn manuscript zou omtoveren tot een boek. Maar misschien zouden er nog positieve reacties komen? Misschien van die uitgeverij die ik stiekem op het oog had?

Ik heb het me nooit beklaagd dat ik niet meteen heb toegehapt en ik vergeet die uitgever nooit, maar hij is uiteindelijk niet diegene voor wie ik heb gekozen. Die kwam pas later, na de twee andere uitgevers die me nog zouden contacteren.

Advertenties

7 gedachtes over “

    1. Slechte genen 😉 ? Heb pas maanden geleden een wondermiddel tegen okselvijvers ontdekt bij de apotheek. Of het heel erg gezond is weet ik niet, maar ik heb nog nooit zo vrolijk met mijn armen in het rond staan zwieren als de laatste tijd. En neen, ik heb geen aandelen bij de makers van het goedje 🙂 Prettige avond

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s