SparkMouse FOTO

IK SCHRIJF SNEL EVEN EEN BOEK. TOCH?

Geduld is nooit mijn sterkste kant geweest. En had iemand me verteld dat dit boek zich niet in 52 halve dagen zou laten schrijven, dat daar veel meer voor nodig was en dat het zich in mij zou vastbijten als een teek in de pels van een zwarte kat, ik was er misschien nooit aan begonnen. Lees verder

Keldertrap met Artikel 13 boek

STOUTE PERSONAGES, ZE ZIJN OM OP TE ETEN

Ik heb lang niet begrepen wat acteurs zo leuk vinden aan het spelen van badass rollen. Maar dat veranderde toen ik mijn eigen personages leerde kennen. Ik vermoed dat het spelen en het schrijven van slechte karakters niet veel van elkaar verschilt. Of het nu gaat over films, televisieseries of boeken, slechte personages zijn figuren naar wie het leuk kijken is. Maar zou je hen ook willen ontmoeten? Lees verder

Cover Artikel 13 met smartphone

OVERSPEL EN ACHTERDOCHTIGE SCHOONMOEDERS

Mijn grote liefde vond ik pas drie jaar geleden terug, na al die tijd. Ken je dat gevoel, wanneer je een oude vlam googelt en facebook je de volwassen versie toont van dat klasgenootje waar je stiekem verliefd op was? Alsof het intussen geen 30 jaar later is? Alsof het gisteren was? Lees verder

thrillerdebuut

WOORDEN, ZE ZIJN NET ALS KINDEREN

Twee weken geleden was het zover. Ik las de definitieve proefdruk van Artikel 13 voor de allerallerallerlaatste keer. Tot ik me erop betrapte dat ik bij sommige passages eigenlijk niet aan het lezen was. Een zwijgzame voordracht geven, dat was ik aan het doen. Want nog voor mijn ogen als monniken aan hun opdracht Zoek de fout konden beginnen, had ik de eerste zin al voorbij zien razen in mijn hoofd. Net als de volgende. Ik wist dat het goed was geweest en dat het moment gekomen was om afscheid te nemen van Artikel 13. Lees verder

artikel13 op tafel foto

OVER FEESTEN EN WOORDEN ALS KOGELS

Mijn verhaal en ik, we vonden elkaar tijdens de kerstvakantie van 2013. De eerste zinnen zou ik pas na het verlof tot leven toveren, gezeten aan die grote eettafel in de woonkamer. Met vingers, sluw genoeg om de juiste woorden aan mijn toetsenbord te ontfrutselen, als geheimen die nog nooit het daglicht hadden gezien. Dat was tenminste het plan. Maar ik had het mis, want woede besliste hier anders over… Lees verder

Naamloos

ZE HEBBEN EEN MOND, JE PERSONAGES. TIJD OM ZE TE LATEN SPREKEN

 Schrijven, het is eigenlijk niet veel meer dan een aantal leestekens op een blad papier gooien, toch? Alleen is het zoveel meer dan dat, die pen van jou lekt inkt die druppelsgewijs vorm geeft aan een leefwereld die voordien enkel maar in één hoofd bestond: het jouwe. Maar niet meer voor lang. Want schrijven is de mooiste vorm van telepathie die er bestaat, en misschien wel de enige? Lees verder

politie wagen MET BOEK EN TEKST

ER HANGT EEN VERHAAL IN DE LUCHT

Mijn papa, ik heb zoveel aan hem te danken. Niet de origineelste quote die ooit werd geschreven, ik denk dat we het daarover wel eens kunnen zijn. Maar toch is het waar. Want dat zaadje waar ik eerder over sprak – en dat intussen is uitgegroeid tot een voor publicatie vatbaar boek – werd door hem geplant. Lang, lang geleden… Lees verder