Beter dan Beaujolais; “Le Petra Spark nouveau est arrivé !!!”

wp

Niet mijn eigen woorden, maar die van een lezer die een post en een foto plaatste op Hoplr.com. Niet alleen is het even schrikken als je plots je eigen boek ziet passeren in andermans post, maar ik vond het berichtje ook erg grappig. Vandaar dat ik dit even met jullie wil delen, hier komt-ie (uiteraard met dank aan Lieven, de auteur van het bericht):

Boek net geleverd door de aanstekelijk vriendelijke postbode, snippers van koppig verpakkingskarton rusten verscheurd op de grond van hal tot zitplaats. Eindelijk staren de door MaryDes zorgvuldig uitgekozen blauwe ogen mij koud aan. Titelpagina’s knisperen onder ongeduldige vingers. Die eerste koortsig gelezen zinnen scheppen een duistere en net daarom veelbelovende sfeer. Dit wordt smullen! 😊

Tis te zeggen… eigenlijk was de facteur eerder nors, de verpakking van de boekhandel ging middels een scheurstrip zéér vlot open en men vrouw heeft me jarenlang goed getraind in het “ik-mag-geen-dingen-op-de-grond-gooien”, uiterst geduldig nog een fotootje genomen naast den bloemekee, en dan er, gelukkig zonder koorts (Corona, weet u wel…) aan begonnen…😊

Dat van die duistere, veelbelovende sfeer scheppen met slechts enkele zinnen en dat smullen klopt echter voor de volle honderd procent! 👍👌👏

 

Een quizzzz… met gevolgen

deelboektrailer

Zelfmedelijden omdat mijn boek (we noemen het nu al het coronaboek) verschijnt in volle coronatijd? Been there, done that! Tijd om de zakdoekjes in de prullenmand te gooien en te stoppen met het gesnotter! Tijd voor actie. Want als de lezer niet naar de boekhandel komt, dan moet de boekhandel maar naar de lezer. Nu de uitstalramen leeg blijven besloten we om een virtueel uitstalraam(pje) te creëren in de vorm van een betaalde Facebookcampagne. Het budget is heel erg beperkt (arme schrijfster, remember?), dus we moeten er omzichtig mee omspringen.

Dankzij de overschot aan tijd sloegen we de handen echter iets te ijverig in elkaar waardoor we niet één, maar twee boektrailers in elkaar hebben gebokst. De vraag is nu -gezien de beperkte middelen – welke van de twee gooien we in de betaalde Facebookcampagne? Naar welk filmpje gaat jullie voorkeur uit?

Alle feedback en tips zijn van harte welkom! Benieuwd naar jullie reacties.

Dit is het eerste filmpje:

En dit is nummer twee:

En dan wordt het even moeilijk…

marydesbanner

Ik hou me voor: alles in functie van de strijd tegen dit virus. Maar toch heb ik het moeilijk. Niet omdat toneelvoorstellingen en etentjes niet kunnen doorgaan. Ach, dat doen we later wel weer. Niet omdat mijn boekvoorstelling moet worden uitgesteld, dat komen we wel weer te boven. Maar nu de winkels sluiten en mijn boek dus niet in de boekhandel – en bij de lezers – geraakt, heb ik het even lastig. Gruwelijke Gave zal gelukkig bij Carrefour te koop zijn. En er kan uiteraard online worden besteld, maar spring maar eens uit het grote aanbod met je boek. Want signeersessies zijn uiteraard ook uit den boze. Morgen heb ik gelukkig ene interview met Het Laatste Nieuws. Ik probeer alternatieven te vinden voor de geannuleerde signeersessies. Misschien moet ik de gesigneerde exemplaren wel aan huis laten leveren? Misschien moet ik alles anders aanpakken…

Hoe zien jullie dit? Alle tips zijn welkom. Ik hoop dat jullie allemaal gezond zijn en jullie sterk(er) houden (dan ik).

Wanhopig op zoek…

Untitled

Vorige week kreeg ik bezoek van een journalist van Het Laatste Nieuws en morgen staat er alweer een radio-interview op het programma. Ik werd door Radio Moetoen gevraagd of ik hun gast van de week wilde zijn. Ik vond het een hele eer en zegde uiteraard toe. Ik dacht: wat praten over je favoriete muziek, hoe moeilijk kan het zijn? Maar dat het niet zo simpel was bleek snel, toen ik de vragen van het interview doorgestuurd kreeg. Niet alleen is het best wel moeilijk om je de muziek waar je als kind naar luisterde voor de geest te halen, maar wat waren ook alweer de namen van die uitvoerders? Ik heb gisteren een tijdje liggen googelen om het nummer terug te vinden waarop ik samen met mijn zus rond de salontafel danste. Ik herinner me nog de afschuwelijke platenhoes en de toch wel angstaanjagende look – ik vond hem er echt eng uitzien – van de zanger. Ik heb de videoclip gevonden en herbekeken en wat ziet dat er gedateerd uit! Kijk naar de kleding, het tempo van de clip, de typische zouten koekjes en – niet te vergeten – de asbak op tafel. Ik ben stiekem wel blij dat ik dit in het kader van een interview heb opgezocht, anders had ik dit grappige zangersduo nooit (her)ontdekt op youtube! Wat vinden jullie van de clip en wat zijn jullie jeugdherinneringen op vlak van muziek?

 

Interview voor Het Nieuwsblad: waar zijn pen en papier gebleven?

interview Nieuwsblad

Ik schrok me een hoedje, vorige dinsdag. Naar aanleiding van het verschijnen van gruwelijke Gave eind deze maand (alweer spannende tijden!) had ik afgesproken met een journalist van Het Nieuwsblad. Hij zou foto’s nemen en een interview afnemen. Het is niet de eerste keer dat ik een interview geef, dus ik voelde me er al bij al wel vrij comfortabel bij. Maar toen de journalist me na de fotoshoot meldde dat we aan het interview zouden beginnen, moet ik eerlijk toegeven dat ik wat van mijn melk was. Ik verwachtte dat hij een ouderwets notitieblok en een pen zou bovenhalen. Of in het beste geval een dictafoon. Oké, ik geef het toe, ik ben ouderwets… Mijn verbazing was dan ook groot toen hij plots een joekel van een camera bovenhaalde, die voor mijn neus op tafel zetten en zei: ‘We beginnen eraan, camera loopt!’ De ene vraag volgde de andere op. En terwijl ik me onvoorbereid probeerde te concentreren op het geven van de juiste antwoorden kon ik maar aan 1 ding denken: Staat die camera niet echt véééél te dichtbij?

Deze blog is voor Paul Van Welden, met dank.

 

Boekvoorstelling: 28 maart!

boekvoorstelling

Het is bijna zover! Op 28 maart stel ik ‘Gruwelijke Gave’ voor. Net zoals dat bij ‘Eén kans op zes’ het geval was, gun ik de Spark-liefhebbers graag een blik achter de schermen van het boek. Wat waren de verschillende covervoorstellen waartussen ik heb mogen kiezen? Waarom koos ik voor deze cover en wat vindt het publiek van mij keuze? Waar haalde ik mijn inspiratie? Het belooft een levendige bespreking te worden (dat is toch de bedoeling, nee liefst geen saaie boekvoorstelling). Ik heb nog wat werk voor de boeg: de presentatie uitschrijven, bubbels aankopen, versiering voor de zaal… Ik trakteer op Tiramusu (mijn God was dat wel een goed plan? Ik vrees dat ik de dag voordien in de keuken zal doorbrengen want niets gaat boven… inderdaad… zelfgemaakte Tiramisu) en croque monsieurs (al bij voorbaat dank aan de helpers voor het smeren van de boterhammetjes én aan al diegenen die hun croque machine uitlenen!)  Maar één zaak heb ik wel al geregeld: I got the shoes and I got the dress… En als we het juiste jurkje hebben kan er niet veel meer misgaan, toch?

Zo creëer je fake news

GG Scene boektrailer met lint (2)

We gingen onlangs van start met de opnames voor de nieuwe boektrailer voor ‘Gruwelijke Gave’ en trokken naar ‘De Drie Fonteinen’, het Vilvoordse recreatiedomein waar het boek zich afspeelt. We zochten naar de ideale locatie voor onze crime scene, vonden een omgevallen boom – net zoals in het verhaal – en plaatsten ons (fake) forensisch materiaal. Het was vrij koud en er was niemand in de buurt. En ik moet toegeven dat het er verdomd ‘echt’ uitzag. Nu wil het toeval dat er plots nieuwsgierige wandelaars opdoken op het ogenblik dat mijn echtgenoot filmde en foto’s maakte. De wandelaars bleven maar rondhangen en haalden hun iPhone boven. Oh nee, dacht ik. Daar gaan we. Ik zag de krantenkop al voor me: ‘ MOORD IN DOMEIN 3 FONTEINEN’. Ik moest ingrijpen en stapte op mijn echtgenoot toe. Met mijn vrolijke wollen muts mét pompon en mijn UGGs – ook mét pomponnen – konden de ramptoeristen ons onmogelijk nog voor forensisch rechercheurs aanzien, toch? De wandelaars hadden het door en dropen af. Hoewel ik eerlijk moet toegeven dat ik heel even heb gedacht: Damn, hadden we nu maar van die witte wegwerpoveralls gedragen, dan hoefde ik helemaal geen promo meer te maken voor mijn boek. Dan hadden we misschien wel echt fake news gecreëerd…

HET LEESFRAGMENT…

marydesbanner

De suspense-rollercoaster gaat nu pas goed van start. De boekcover van ‘Gruwelijke Gave’ werd enthousiast onthaald, hetgeen een heel fijne bevestiging is. Omdat er veel lezers nieuwsgierig zijn naar het verhaal heb ik vandaag de eerste 30 bladzijden online gegooid. Misschien krijg ik feedback, en misschien ook niet… Misschien zijn er lezers die meteen mee zijn met het verhaal en misschien ook niet… Enkel tijd bezit alle antwoorden…

Voor de geïnteresseerden, hier vind je het leesfragment:

https://petrasparkblog.files.wordpress.com/2020/02/klik-hier.pdf

Wat vinden jullie van de cover?

brochure

Eindelijk! De nieuwe brochure van Kramat is er. Ik hoef jullie niet te vertellen hoe blij ik ben om weer van de partij te zijn met een nieuw boek. Ik heb met heel veel plezier aan dit verhaal geschreven en was dan ook erg blij met de reactie van mijn uitgeefster toen ze het manuscript gelezen had: nog beter dan EEN KANS OP ZES én een verbetering in schrijfstijl. En daar doen we het natuurlijk voor. Mezelf neem ik niet zo serieus, maar mijn manuscripten wel. Als je dan te horen krijgt dat je erop vooruit bent gegaan en dat je hebt bijgeleerd tijdens het schrijfproces is dat een heel mooi compliment. Over smaken en kleuren lopen de meningen uiteen, zoveel heb ik intussen wel al geleerd. Maar een uitgeverij die vijftig jaar bestaat zal wel weten waarover ze spreekt, denk ik dan. Dus we weten weer wat te doen: nieuw promotiemateriaal bestellen, de kalender blokkeren voor signeersessies en misschien zelfs leesfragmenten voorbereiden om de liefhebbers iets te geven om naar uit te kijken. Enfin, de cover van ‘Gruwelijke Gave’ is ook de cover waar ik op slag verliefd op werd toen ik hem zag. Maar wat vinden jullie er eigenlijk van?

Doe ik het of doe ik het niet?

IMG_0651

Oké, jongens… Ik heb even jullie advies nodig… Vinden jullie ook dat zo’n signeertafeltje er eigenlijk maar kaaltjes bij staat? Ik heb mijn best gedaan met wat flyers en boekenleggers, maar stiekem droom ik van een roll-up om het zaakje wat meer aan te kleden. En dan liefst eentje die niet verwijst naar één boek – neen we denken nog niet aan stoppen – maar eentje die ik voor meerdere boeken kan gebruiken. Een Spark-roll-up, quoi! Ik ben nog aan het brainstormen over de lay-out. Maar wat denken jullie: doen of niet?

PS: alle marketingtips zijn welkom!